‘Coke stelt niet zo veel voor!’

0
3325
Cocaine stelt niet zo veel voor
Cocaine stelt niet zo veel voor

Ik heb inmiddels al zo vaak gehoord dat coke niet veel voorstelt en een relatief ongevaarlijk, niet verslavend middel is. Mensen die niet bekend zijn met coke, zullen het vaak niet eens merken wanneer iemand anders onder invloed is van cocaïne. Ervaren gebruikers komen op de buitenwereld vaak alleen maar over alsof ze een flinke hoeveelheid zelfvertrouwen hebben. Maar als zo vaak; schijn bedriegt.

 

Euforisch gevoel en niet stuk te krijgen

In mijn directe omgeving is cocaïne een populaire drug, die vaak met onschuldige nieuwsgierigheid begint. De vraag wat coke nu precies (met je) doet, willen velen graag beantwoord zien en eens aan den lijve ondervinden. Het creëert niet de luidruchtige aanwezigheid van iemand die dronken is en resulteert niet in aanvallen van razernij zoals bij flakka – de nieuw apocalyptische drug die voornamelijk in de Verenigde Staten voor de nodige ophef zorgt – het geval is.

Wanneer iemand coke beschrijft aan een ander die het nog nooit heeft gebruikt, wordt er over een algemeen gevoel van euforie gesproken; je voelt je goed en energiek. De behoefte aan slaap en rust neemt af en het zelfvertrouwen neemt toe. Dat klinkt eigenlijk allemaal geweldig toch? Waar andere drugs veel nadelen hebben – zeker op het gebied van dagelijks functioneren – lijkt coke louter voordelen te bieden. Want coke kent geen kater, coke neemt de kater juist weg en met coke kun je altijd maar doorgaan! Althans dat is het gedachtegoed van veel cokegebruikers.

De nieuwsgierigheid is gewekt en wanneer de balans wordt opgemaakt, dan moet een keertje coke helemaal geen kwaad kunnen. Gewoon een keertje proberen en er dan weer mee stoppen. Je bent sowieso niet van plan om het regelmatig te gaan gebruiken; je wilt simpelweg eens ondervinden waarom cocaïne zo populair is bij veel mensen, die (op het eerste oog!) toch prima functioneren!

Okay, één keer dan!

Ik heb veel personen gesproken die voor het eerste coke gebruikten en de reactie was nagenoeg altijd dat het allemaal niet zo veel voorstelde: ze merkten er eigenlijk weinig van. Maar als ervaren toeschouwer zie je het verschil duidelijk. Het plotse ontstaan van een hoge mate van zelfvertrouwen, dat vaak zelfs omslaat naar grotere proporties en naar grootheidswaan neigt. De geboorte van een praatgrage macho, die eerst nog te verlegen was om een vreemde aan te spreken en zomaar ineens in elke discussie het voortouw neemt!

Daar waar alcohol (en menig ander drug) zich direct kenbaar maakt door tal van symptomen, blijft coke voor de leek vaak onopgemerkt. Dat geeft het gevoel dat je voor de gek wordt gehouden. Als iemand dronken is houd je rekening met zijn gedrag, maar wanneer weet je nou zeker of iemand coke heeft gesnoven? Het wordt vaak verborgen en logischerwijs buiten het zicht gebruikt.

 

Geheim genootschap 

Cokegebruikers lijken vaak in een exclusief en geheim clubje te zitten, waarbinnen een cultuur van tolerantie en zelfs aanmoediging heerst. Na het eerste gebruik geven mensen vaak te kennen cocaïne niet snel nog eens te willen gebruiken. Vaak gaat er ook enige tijd overheen voordat de verleiding zich weer opdringt, maar uiteindelijk zal de omgeving het weer aanbieden. En het stelde de vorige keer toch niet veel voor? Hoe was het eigenlijk ook alweer? Toch weer die nieuwsgierigheid en natuurlijk de druk vanuit de groep, die inmiddels weet dat de eerste stap al gezet is. Nog één keer proberen dan.

Er ontstaat een periode waarin het cokegebruik wordt goedgepraat. Zoals al gezegd worden argumenten als ‘goed middel tegen een kater’ en ‘langer door kunnen gaan’ vaak gehoord. Of er wordt beweerd dat, net zoals bij veel andere drugs,  alleen op feestjes en in de weekenden wordt gebruikt. Langzaam maar zeker sluipt een frequenter gebruik erin…

 

Grote gevolgen

Al binnen enkele maanden heeft coke je karakter aangetast. Het doet namelijk iets met iemand wanneer zelfvertrouwen groeit, terwijl de persoon zelf ook nog eens meent helder te zijn. Dit in tegenstelling tot andere middelen, waar velen achteraf spijt krijgen van domme acties onder invloed van bijvoorbeeld alcohol of de lichamelijke gevolgen van een goede nacht doorhalen met XTC of speed.

Maar met coke denkt de gebruiker vaak bij zijn of haar volle verstand te zijn, waardoor het karakter langzaam maar zeker verandert. Vaak gebeurt dit op een manier die voor de omgeving moeilijk te plaatsen is, want mensen veranderen normalerwijs niet zomaar. Coke is daarnaast vaak een toevoeging: gebruikt om langer door te gaan, om meer alcohol te kunnen drinken of om negatieve effecten van andere drugs, zoals XTC ,’recht te trekken’.

Coke wordt als bijzaak gezien en is daarnaast relatief duur om in grote hoeveelheden te gebruiken. Daarom ziet men bij cokegebruikers vaak een hoge kans om in de criminaliteit te geraken naarmate de verslaving vordert. Een cokeverslaafde voelt zich onder invloed onaantastbaar en trekt zich weinig tot niets aan van normen en waarden, noch van de risico’s van crimineel gedrag.

 

Coke is een sluipmoordenaar die je niet ziet aankomen, zeker de gebruiker niet. Het gaat langzaam en bouwt op, maar regelmatig cocaïnegebruik tast de hersenen aan en maakt gebruikers steeds ontvankelijker voor verslaving. Ook is coke olie op het vuur voor andere verslavingen, die vrijer spel krijgen doordat grenzen vervagen.

Of het nu één, vijf of tien jaar duurt voordat coke iemand compleet heeft geruïneerd; de uiteindelijk opgelopen schade is vaak onherstelbaar.

Net zoals een sigarettenverslaving zich na een eerste trekje zich aandient, geldt ook voor coke het Amerikaanse motto: ‘not even once!’

Reacties

reacties